نوشته‌های فقهی، حقوقی و معرفتی برای جوانان
عدالت
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : سید حسین ا.ک.ر.م.ی
مطالب اخیر
نظرسنجی
نظرتان دربارۀ این وبلاگچیست؟






جمعه 1 مرداد 1395 :: نویسنده : سید حسین ا.ک.ر.م.ی
ویراستاری ظاهری و محتوایی متون درسی و غیر درسی پذیرفته می‌شود:

هر کلمه: 70 ریال.

 تماس و پیامک:     09198865310 .



اگر مایل بودید خود و دوستانتان را در گروه تلگرام بازارچۀ نیازمندی‌ها عضو کنید:

خرید.فروش.حمل ونقل.کتاب.خودرو. مسکن.خانه.اجاره.رهن.پوشاک و لباس

لینک عضویت در گروه تلگرام بازارچۀ نیازمندی‌ها:


آدرس شبکه اجتماعی: http://facenama.com/0001133


آدرس وبلاگ: http://hosein735.mihanblog.com









نوع مطلب : ویراستاری متون درسی و غیر درسی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
دوشنبه 7 فروردین 1396 :: نویسنده : سید حسین ا.ک.ر.م.ی


 

آنچه از ظاهر حال مردم در ایام نوروز بر می‌آید این است که همه با فرا رسیدن این ایام مشغول خانهتکانی، مسافرت، استراحت، گشت و گذار و کارهایی از این قبیل هستند و حرف‌های مختلفی راجع به نوروز و این ایام زده می‌شود و مطالب گوناگونی درخور تأمل دربارۀ آن نوشته می‌شود. اما من فکر می‌کنم که بهتر است مردم را در مواجهه با فصل بهار و نوروز به دو دسته تقسیم کرد. دسته اول کسانی هستند که فقط به فکر گردش و دید و بازدید و مسافرت رفتن و زدن به دل طبیعت هستند؛ تا آنجا که در آخر تعطیلات نوروزی تمام ثمره و دستاوردی که از این ایام دارند خلاصه می‌شود در یک مسافرت رفتن و گردش‌ها و تفریحات مناسب با این ایام که چه بسا خساراتی هم به طبیعت، جنگل‌ها و دریاها وارد می‌سازند و آلودگی‌های زباله‌های خود را در به یادگار می‌گذارند و یک آب و هوایی عوض می‌کنند و خیال می‌کنند که تمام بهار و نوروز خلاصه در همین امور می‌شود.

اما من می‌خواهم شما را با دسته دیگری از مردم آشنا کنم که با فرا رسیدن فصل بهار به یاد زندگی پس از مرگ می‌افتند و بر ایمانشان از جهان آخرت افزوده می‌شود و درس معاد می‌گیرند؛ همچنان که طبیعت مرده دوباره از خواب بیدار می‌شود. این افراد مصداق حدیث پیامبر گرامی ‌اسلام هستند که می‌فرماید:

"اذا رایتم الربیع، فأکثروا ذکر النشور.[1]

هنگامی‌که بهار فرا می‌رسد بسیار از قیامت یاد کنید".

این دسته انسان‌ها به همین اندازه هم اکتفا نمی‌کنند، بلکه رویش مجدد گیاهان و آغاز سال جدید را سرآغازی برای عزم راسخ جهت تحول مادی و معنوی خود می‌دانند و تلاش می‌کنند که در سال جدید بهتر از سال گذشته باشند و اخلاق و منش و کردار بهتری داشته باشند و نه تنها به طبیعت به چشم ابزاری برای تخلیه هیجانات خود نگاه نمی‌کنند بلکه آن را محل رشد و تربیت و تکامل اجتماعی و فرهنگی خود می‌انگارند؛ تا جایی که از هیچ کوششی برای عمران و آبادانی آن در جهت داشتن یک زندگی سالمتر فروگزاری نمی‌کنند و حتی با کاشتن یک درخت سعی دارند تا با تأسی بر امامان معصوم (علیهم السلام) به عنوان فردی موثر در گوشهای از این جهان خاکی عمل کنند؛ آنچنان که امام صادق (علیه السلام) در این باره می‌فرماید:

"زراعت كنید و درخت بکارید؛ به خدا قسم آدمیان كارى برتر و پاکتر از این نكردهاند".[2]

حال قضاوت با خود شماست که کدام یک از این دو دسته را ترجیح می‌دهید و می‌خواهید جزء کدام یک باشید. خوب است که قدری تأمل کنیم و در نگرشمان به جهان هستی تجدید نظر کنیم.

 

                                                                                                          

کلیدواژه‌ها: پیامبر. امام. طبیعت. بهار. نگرش.

 

 

----------------------------------

پینوشت‌ها:

1. مفاتیح الغیب، فخرالدین رازی، ج ‏۱۷، ص ۱۹۴.

2. بحارالأنوار، محمد باقر مجلسی، ج ۱۰۳، ص ۶۸.





نوع مطلب : معارف اسلامی، 
برچسب ها : پیامبر. امام. طبیعت. بهار. نگرش.،
لینک های مرتبط :

 

یکی از چالش هایی که خانواده های متدین در گذشته و حال با آن روبرو بوده و هستند، مسئله نماز خواندن فرزندانشان است که متاسفانه با این که به سن تکلیف رسیده اند ولی در به جا آوردن این فریضه الهی کوتاهی می کنند. راهکار این مسئله را باید در کلام اهل بیت (علیهم السلام) جستجو کرد؛ چرا که این بزرگواران ولی نعمت ما هستند و تمام اوامر و نواهی الهی توسط ایشان به ما رسیده و لذا بایستی حدود و ثغور و کیفیت اطاعت از این اوامر و نواهی را هم در کلامایشان جستجو کرد. همچنان که امام صادق (علیهم السلام) در این باره فرموده است:

"ما كودكان خود را در پنج سالگى به خواندن نماز امر مى كنیم. شما فرزندان خود را در هفت سالگى به نماز خواندن دستور دهید. همچنین ما كودكان خود را در هفت سالگى امر به روزه گرفتن مى كنیم، تا جایى كه طاقت دارند؛ حتّى به مقدار نصف روز یا بیشتر یا كمتر از آن هر چه مى توانند... و شما نیز در نه سالگى در حد توان و طاقتشان به روزه دستور دهید و اگر تشنگى بر آنان غلبه كرد افطار كنند.[1]

بنابراین بایستی در سنین کودکی فرزندانمان را به نماز و روزه و سایر فرامین الهی امر کنیم و عادت بدهیم؛ چرا که انسان در کودکی آمادگی بیشتری برای پذیرش حق دارد.

 

 

کلیدواژه ها: امام صادق. نماز. فرزندان.


 

 

--------------------------------------------

پی نوشت ها:

1. من لایحضره الفقیه؛ حدیث ۸۶۱، ج ۱، ص ۲۸۰.

گلچین صدوق (گزیده من لا یحضره الفقیه)، ج ۱، ص: ۱۵۰





نوع مطلب : معارف اسلامی، 
برچسب ها : امام صادق. نماز. فرزندان.،
لینک های مرتبط :
دوشنبه 30 اسفند 1395 :: نویسنده : سید حسین ا.ک.ر.م.ی


آدم گاهی در حال و روز بعضی ها می ماند که چگونه صبح تا شب در طمع  افزودن ریالی بر اموال و دارایی خود هستند و از کسب تقوا و معنویت عقب می مانند در حالی که روایات معصومین (علیهم السلام) نتیجه نامطلوبی را برای عاقبت انسان های حرص بر می شمارد:

"از حرص بپرهیزید كه پیشینیان شما در نتیجه حرص هلاك شدند".[1]

بنابراین بایستی قدری در زندگی های روزمره خودمان تامل کنیم و سعی کنیم  بیشتر با کلام و دستور العمل های معصومین (علیهم السلام) مانوس شویم و در زندگی خودمان پیاده کنیم تا هم در این دنیا و هم در آخرت عاقبت بخیر شویم.

 

 

 

کلیدواژه ها: معصومین. حرص. نتیجه.

 

 

 

---------------------------------

 پی نوشت ها:

1. نهج الفصاحه، ص ۳۵۳، ح ۹۹۲.





نوع مطلب : معارف اسلامی، 
برچسب ها : معصومین. حرص. نتیجه.،
لینک های مرتبط :
شنبه 28 اسفند 1395 :: نویسنده : سید حسین ا.ک.ر.م.ی


 

برخی آدم‌ها خیال می کنند که اگر صبح تا شب همش در حال دویدن دنبال مال دنیا باشند و از تفریح و استراحت و انجام امور عبلدی عقب بزنند و به جایش مرتب کار کنند، می توان اموال و دارایی بیشتری جمع کنند در حالی که احادیث امامان معصوم علیهم السلام با چنین تفکراتی منافات دارد؛ چرا که روزی هر کس در نزد پروردگار متعال مشخص و معین است؛ همچنان که امام حسین علیه السلام در این باره می فرماید:

"نه خوددارى از حرام و ناپسند، مانع روزى مى شود و نه حرص، روزىِ بیشتر مى آورد؛ زیرا روزى تقسیم شده و اجل حتمى است و حرص انسان را به سوى گناه مى كشد".[1]

 

 

 

کلیدواژه‌ها: امام حسین. روزی. حرص.

 

 

 

------------------------------------

پی نوشت‌ها:

1. اعلام الدین، ص ۴۲۸.





نوع مطلب :
برچسب ها : امام حسین. روزی. حرص.،
لینک های مرتبط :
چهارشنبه 25 اسفند 1395 :: نویسنده : سید حسین ا.ک.ر.م.ی

 


در بسیاری از جوامع، امر به معروف و نهی از منکر یکی از احکامی است که در آموزه های اسلامی بسیار روی آن تاکید شده است؛ چرا که ثمرات خیلی زیادی در پی دارد و مایه ایجاد آرامش و امنیت در جامعه و ریشه کنی فساد می شود ولی بالعکس جوامعی هستند که از این حکم متعالی محروم هستند و حتی برخی از آن ها امر به معروف و نهی از منکر را خلاف شعارهایی چون دموکراسی می دانند که جای تاسف فراوان دارد. در اهمیت این نهاد ارزشمند اسلامی همین بس که مولای متقیان حضرت على (علیه السلام) می فرماید:

"ما أعمالُ البِرِّ كُلُّها و الجِهادُ فی سَبیلِ اللّه ِ عِندَ الأمرِ بِالمعَروفِ و النَّهی عَنِ المُنكَرِ إلاّ كَنَفثَةٍ فی بَحرٍ لُجِّیٍّ.

تمام كارهاى نیك، حتّى جهاد در راه خداوند، در برابر امر به معروف و نهى از منكر، چون دمیدنى است به دریایى موّاج".

 

 

کلیدواژه ها: امیر المومنین. امر به معروف. نهی از منکر.


 

 

----------------------------------

پی نوشت ها:

1. نهج البلاغه، حكمت ۳۷۴.





نوع مطلب : معارف اسلامی، 
برچسب ها : امیر المومنین. امر به معروف. نهی از منکر.،
لینک های مرتبط :
یکشنبه 22 اسفند 1395 :: نویسنده : سید حسین ا.ک.ر.م.ی


 

در جامعه ای زندگی می کنیم که پر از آدمای جورواجور و فراز و نشیب های فراواتی است؛ به گونه ای که گاهی ناملایمات آن باعث می شود که دجار استرس و خستگی و حتی بعضی اوقات تبدیل به آدم هایی دل مرده می شویم و حق دیگران را ضایع می کنیم و بعد از مدتی از کرده خود پشیمان می شویم. اما بدانید که مولای متقیان امام على (علیه السلام) یگانه راهی را در پیش روی تمام بشریت قرار داده که با تاسی به آن می توانیم فکر و روح خود را آرامش بخشیم و خود را از این حوادث در امان نگه داریم.

"یاد خدا عقل را آرامش مى دهد، دل را روشن مى كند و رحمت او را فرود مى آورد".[1]

 

 

 

کلیدواژه ها: خدا. دنیا. آرامش. عقل.

 

 


--------------------------------

پی نوشت ها:

 

1. غررالحکم، ج ۲، ص ۶۶، ح ۱۸۵۸.





نوع مطلب : معارف اسلامی، 
برچسب ها : خدا. دنیا. آرامش. عقل،
لینک های مرتبط :


سکولاریسم اندیشه‌ای مبتنی بر جدایی حکومت و سیاست از دین و نهادهای مذهبی است و منشأ پیدایش این تفکّر را باید در اندیشههای غربی جستجو کرد؛ به گونهای که تفسیرهای نادرست از کتاب مقدس، نبود شریعت در مسیحیت و برخورد نامناسب اربابان کلیسا از یک سو و رشد چشمگیر علم و دانش از سوى دیگر را میتوان از عوامل پیدایش و رشد سکولاریسم برشمرد. امروزه سکولاریسم به یكى از چالش‌های بسیار مهم در جوامع اسلامی تبدیل شده است؛ چرا که سکولاریسم مبتنی بر حاکمیت غیر خدا است و با امامت به عنوان یکی از اصول اساسی اسلام که مبتنی بر حاکمیت خدا و ولیّ خدا بر روی زمین و مایۀ تحقّق تمام احکام فردی و اجتماعی دین در جامعه و در نتیجه سعادت مادی و معنوی بشر است، منافات دارد و جوامع غربی در تلاش هستند تا تفکّر سکولاریسم را در جوامع اسلامی گسترش دهند.[1]

 

 

 

کلیدواژهها: سکولاریسم. امامت. حاکمیت.

 

 

----------------------------------------

پینوشتها:

[1]. نصری، عبدالله، انتظار بشر از دین، تهران، مؤسسۀ فرهنگی دانش و اندیشۀ معاصر، چاپ هفتم: 1394ش، ص۳۶.

 





نوع مطلب : معارف اسلامی، 
برچسب ها : سکولاریسم. امامت. حاکمیت.،
لینک های مرتبط :
جمعه 20 اسفند 1395 :: نویسنده : سید حسین ا.ک.ر.م.ی

سکولاریسم اندیشه‌ای مبتنی بر جدایی حکومت و سیاست از دین و نهادهای مذهبی است که امروزه به یكى از چالش‌های بسیار مهم در جوامع اسلامی تبدیل شده است؛ چرا که مبانی سکولاریسم با بینش توحیدی مبتنی بر امامت منافات دارد و جوامع غربی در صدد گسترش این تفکّر در جوامع اسلامی هستند. دنیاگرایى، بى‏خدایى، تفكیک دین از سیاست، عقلانیت را می‎توان از معانی سکولاریسم دانست که مبتنی بر اصولی نظیر علم‎گرایی، اومانیسم و عقل‎گرایی است. روشن است که سکولاریسم و امامت با یکدیگر قابل جمع نیستند و سر ناساگاری دارند؛ زیرا امامت یکی از اصول اساسی اسلام است که مبتنی بر حاکمیت خدا و ولیّ خدا بر روی زمین است که لازمۀ اجرای احکام فردی و اجتماعی اسلام و در نتیجه مایۀ تحقق سعادت مادی و معنوی بشر است، در حالی که سکولاریسم قائل به حاکمیت غیر خدا است و دین را مختص به رابطۀ فردى انسان با خدا می‎داند و در نتیجه قادر به پاسخگویی به همۀ نیازهای آدمی نیست.[1]





کلید واژه‌ها: امامت. سکولاریزم. حاکمیت.





-----------------------------------------------------------
پی‌نوشت‌ها:
1. برگرفته از:
نصری، عبدالله، انتظار بشر از دین، تهران، مؤسسۀ فرهنگی دانش و اندیشۀ معاصر، چاپ هفتم: 1394ش، ص۳۶.
همیلتون، ملكم، جامعه‌شناسى دین (مترجم: محسن ثلاثى)، تهران: نشر ثالث، چاپ چهارم: 1392ش، ص 290ـ289.
مطهری، مرتضی، امامت و رهبری، تهران: انتشارات صدرا، چاپ شانزدهم: 1374ش، ص 31.





نوع مطلب : معارف اسلامی، 
برچسب ها : امامت. سکولاریزم. حاکمیت.،
لینک های مرتبط :


ما در جامعه ای زندگی می کنیم که روزانه با افراد مختلفی سر و کارمان می افتد؛ بعضی آنقدر خوب هستند که همیشه سر قول و قرار خود به موقع حاضر می شوند یا خواسته طرف مقابل را سریع اجابت می کنند ولی در مقابل بعضی دیگر فقط بلدند سر بدوانند و وعده سرخرمن بدهند. طبق بیانات ائمه معصومین علیهم السلام علت این دو نوع برخورد را بایستی در بزرگی و فرومایگی شخصیت آن ها جستجو کرد؛ همچنان که مولای متقیان راجع به این دو دسته افراد می فرماید:

 

"وعده شخص بزرگوار، نقد و فوری است.

وعده شخص فرومایه با سر دواندن و بهانه تراشی همراه است".[1]

 

 

کلیدواژه ها: شخصیت. وعده. بزرگواری. فرومایگی.

 



-----------------------------------------

پی نوشت ها:

1. میزان الحکمه، ج ۱۳، ص ۲۴۸.





نوع مطلب : معارف اسلامی، 
برچسب ها : شخصیت. وعده. بزرگواری. فرومایگی.،
لینک های مرتبط :
چهارشنبه 18 اسفند 1395 :: نویسنده : سید حسین ا.ک.ر.م.ی

بعضی آدم ها انگار اگر در روز موجب ناراحتی کسی نشوند آن روز خوابشان نمی برد؛ به گونه ای که انگار ساخته شده اند برای مردم آزاری و دل شکستن. این همه احادیث در مدح خوشحال کردن مردم داریم ولی صد حیف که برخی سر خود را زیر برف کرده اند و فرسنگ ها از احادیث روح بخش اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام دور هستند و در فواید شاد کردن مردم همین بس که امام صادق "علیه السلام" فرمودند:

«لَا یَرَى أَحَدُكُم إِذَا أَدخَلَ عَلَى مُؤمِنٍ سُرُوراً أَنَّهُ عَلَیهِ أَدخَلَهُ فَقَط بَل وَ اللَّهِ عَلَینَا بَل وَ اللَّهِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله علیه و آله؛

كسى از شماها گمان نكند اگر مؤمنى را خوشحال كرد تنها او را خوشحال كرده باشد بلكه قسم به خداوند، ما اهل بیت "علیهم السلام" را شاد کرده است بلکه پیامبر خدا "صلى الله علیه و آله" را نیز شاد و مسرور نموده است».[1]

واقعا چه سعادتی بالاتر از این که خدا و رسول و ولی خدا از او راضی باشند که چشمه های برکات مادی و معنوی را به زندگی انسان سرازیر می کند.

 

 

کلیدواژه ها: امام. مردم. شادی.

 

 

...............................................................................

پی نوشت ها:

1. كافی، ج ۲، ص ۱۸۹.





نوع مطلب :
برچسب ها : امام. مردم. شادی.،
لینک های مرتبط :
سه شنبه 17 اسفند 1395 :: نویسنده : سید حسین ا.ک.ر.م.ی

تقریباً گذر همۀ ما به مطب پزشک و درمانگاه افتاده است و در مراجعات خود احتمالا با برخی از طبیبانی مواجه شدهایم که علیرغم میل باطنی خود که انتظار یک برخورد محترمانه بوده، متأسفانه نه تنها ارباب رجوع را تکریم نکردهاند بلکه بالعکس با رفتارهای نسنجیدهای روبرو شدهایم که دلمان را آزرده است. شاید از این حرف من تعجب کنید ولی میخواهم بگویم که علت این گونه اتفاقات را بایستی در کلام اهل بیت علیهم السلام جستجو کرد؛ چرا که وقتی به احادیث این بزرگواران مراجعه میکنیم، عامل اصلی اینگونه امور را بیتقوایی معرفی میکنند. همچنان که مولای متقیان امیر المؤمنین (علیه السلام) در اینباره فرموده است:

« هر کس طبابت می کند، باید تقوای خدا پیشه کند و خیرخواهی و جدیت به خرج دهد».[1]

 

 

 

کلیدواژهها: امیر المؤمنین. تقوا. پزشک.

 

 


 

--------------------------------------------

پینوشتها:

1. بحارالأنوار، ج ۵۹، ص۷۴، ح ۳۳.

 

 





نوع مطلب : معارف اسلامی، 
برچسب ها : : امیر المؤمنین. تقوا. پزشک.،
لینک های مرتبط :
دوشنبه 16 اسفند 1395 :: نویسنده : سید حسین ا.ک.ر.م.ی


در این روش، انسان با طهارت روح، تهذیب نفس، ذکر، جوع و شب زنده داری، قابلیت پذیرش معرفت خدا را در خود ایجاد می‌کند؛ یعنی انسان می‌تواند با تقوای الهی و مخالفت با خواسته‌های نامشروع نفسانی، توفیق دریافت حقیقت الهی را کسب کند؛ همچنان که مولای متقیان حال عارف واقعی به خدا را اینچنین معرفی می‌کند:

قَدْ أَحْیَا عَقْلَهُ وَ أَمَاتَ نَفْسَهُ حَتَّى دَقَّ جَلِیلُهُ وَ لَطُفَ غَلِیظُهُ وَ بَرَقَ لَهُ لاَمِعٌ كَثِیرُ اَلْبَرْقِ فَأَبَانَ لَهُ اَلطَّرِیقَ وَ سَلَكَ بِهِ اَلسَّبِیلَ وَ تَدَافَعَتْهُ اَلْأَبْوَابُ إِلَى بَابِ اَلسَّلاَمَةِ وَ دَارِ اَلْإِقَامَةِ وَ ثَبَتَتْ رِجْلاَهُ بِطُمَأْنِینَةِ بَدَنِهِ فِی قَرَارِ اَلْأَمْنِ وَ اَلرَّاحَةِ بِمَا اِسْتَعْمَلَ قَلْبَهُ وَ أَرْضَى رَبَّهُ.[1]

عارف به خدا کسی است که عقل و خردش را زنده کرده و نفس امارّهاش را (با ریاضت و بندگی و عدم پیروی از هواهای نفسانی) را میرانده؛ به گونهای که جسم او لاغر شده و دل سختش به نرمی گراییده، آنگاه فروغى از عالم بالا بر او تابیده و راهش را روشن ساخته و در پرتو آن نور، راه خدا را پیموده و درهای معرفت برایش گشوده شده و با پیمودن درجات به سرای امن الهی و منزلگاه ابدی رسیده است و با آرامشى كه در بدنش به وجود آمده بود، پاهایش در قرارگاه ایمنى و آسایش استوار مانده است به آن چه که دل خود را به كار واداشت و پروردگارش را خشنود ساخت.

 

باید توجه داشته باشیم که رسیدن به قابلیت معرفت شهودی، در گرو تلاش خود انسان و عنایت و توجه خاص خداوند افاضۀ علم و نورانیت به قلب او است.[2]

بنابراین کسی که در عالم تاریکی‌ها و ظلمات غرق است نمی‌تواند به معرفت شهودی برسد؛ پس ابتدا باید حجابهای ظلمانی را کنار بزند. امام صادق (علیه السلام) در این باره می‌فرماید:

«بین بنده و خدا هیچ پردهای تاریکتر و ترسناکتر از نفس و هوی نیست».[3]

 

 

 

کلیدواژهها: خدا. معرفت. عرفان. شهود.

 



---------------------------------------------

پی‌نوشت‌ها:

[1]. نهج البلاغه، ترجمۀ محمد دشتی، ص 227، خطبۀ 220.

2. به سوی خودسازی، استاد مصباح یزدی، ص 137.

3. سفینة البحار، ج 2، ص 603.





نوع مطلب : معارف اسلامی، 
برچسب ها : خدا. معرفت. عرفان. شهود.،
لینک های مرتبط :


کمتر کسی است که تا به حال گذرش به پزشک و دا و و داروخانه نیفتاده باشد، ولی با مطالعه در احادیث اهل بیت علیهم السلام نکته مهمی راجع به چگونگی نصرف دارو و عوارض آن برداشت می کنیم که ما را به تجدید نظر در روش مصرف دارو دعوت می کند؛ چرا که در نگاه معصومان، اگرچه مصرف هر دارویی برای رفع بیماری خاصی مفید است ولی همان داروی مفید ممکن است زمینه پیدایش یا بروز بیماری های دیگری را در بدن انسان فراهم کند. لذا بایستی در مصرف هر دارویی جانب احتیاط را در نظر بگیریم. همچنان که حضرت امام رضا علیه السلام در این باره فرموده است:

"لَیسَ مِن دَواءٍ اِلاّ و َهُوَ یُهیجُ داءً؛

دارویى نیست مگر این كه بیمارى دیگرى را تحریك مى كند".[1]

و یا در حدیث دیگری داریم که پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله) فرموده اند که تا جایی که بدن ما تحنل درد را دارد، بایستی از مصرف دارو پرهیز کنیم:

"تَجَنَّبِ الدَّوَاءَ مَا احْتَمَلَ بَدَنُكَ الدَّاءَ فَإِذَا لَمْ یَحْتَمِلِ الدَّاءَ فَالدَّوَاء؛

تا هنگامى كه بدنت درد را تحمل مى كند از مصرف دارو بپرهیز، چنانچه درد را تحمل نكردى آنگاه از دارو استفاده كن".[2]

 

 

کلیدواژهها: اهل بیت. دوا. تحمل.

 

 

....................................................................................

پی نوشتها:

1. كافی (ط - الإسلامیة)،ج‏۸ ، ص ۲۷۳، ح ۴۰۹.

2. مکارم الاخلاق، ص 362. مصرف دارو در کلام معصومیت علیهم السلام

 






نوع مطلب : معارف اسلامی، 
برچسب ها : اهل بیت. دوا. تحمل.،
لینک های مرتبط :

1.      بحار الأنوار، سید محمد باقر مجلسی، بیروت: ط داراحیاء التراث، 1403 ق.

2.      به سوی خودسازی، استاد مصباح یزدی، قم: مؤسسۀ امام خمینی (ره)، 1380.

3.      توحید و صفات الهی: درسنامۀ کلام تخصصی، علی الله بداشتی، قم: دانشگاه قم، 1390.

4.     سفینه البحار، عباس قمی، قم: اسوه، 1344 ق.

5.     غرر الحکم و درر الکلم، عبد الواحد بن محمد تمیمى آمدى، قم: دار الکتاب الإسلامی، 1410 ق.

6.     مبانی خداشناسی، محمد محمدی ری‌شهری، قم: دار الحدیث، 1375.

7.      مبدأ شناسی، سید محمد شفیعی مازندرانی، قم: دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعۀ مدرّسین حوزۀ علمیۀ قم، 1379.

8.      معارف قرآن (خداشناسی _ کیهان شناسی _ انسان‌شناسی)، محمد تقی مصباح یزدی، قم: مؤسسۀ آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)، 1376.

9.      نهج البلاغه، محمد دشتی، قم: مشهور، 1379.

 





نوع مطلب :
برچسب ها : منابع. شناخت، خدا، ابزار، راه،
لینک های مرتبط :
پنجشنبه 12 اسفند 1395 :: نویسنده : سید حسین ا.ک.ر.م.ی

در تبیین ابزارهای شناخت خداوند، روشهای مختلف دیگری نیز بیان شده که از جمله میتوان به معرفت وحیانی اشاره کرد که مخصوص انبیاء و اولیاء الهی است که انسانهایی دارای سرشت پاک هستند؛ همچنان که در قرآن آمده است که خداوند از طریق وحی، معارفی را به پیامبر خود آموخته که از راه تعلّم و تفکّر یا مکاشفه برای هیچ دانشمند و پیامبری امکان دستیابی به آن وجود ندارد.[1]

بنابراین شناخت جمال و جلال الهی و علم به معاد و آخرت و این قبیل مسائل که مباحث حکمت الهی را تشکیل میدهند برتر و بالاتر از آن هستند که با تفکر بشری درک شوند، بلکه تنها از طریق وحی است که پیامبران الهی بدون واسطه و مؤمنان با واسطۀ او دریچهای به سوی این معارف مییابند.[2]

 

 


کلیدواژه ها: شناخت. خدا. وحی.




 

-----------------------------------------------------

پی‌نوشت‌ها:

1. نساء/ 113_ بقره/ 239.

2. توحید و صفات الهی: درسنامۀ کلام تخصصی، علی الله بداشتی، ص 43_ ده مقاله پیرامون مبدأ و معاد: به نقل از تعلیقات ابنسینا، عبد الله جوادی آملی.





نوع مطلب : معارف اسلامی، 
برچسب ها : شناخت. خدا. وحی.،
لینک های مرتبط :
چهارشنبه 11 اسفند 1395 :: نویسنده : سید حسین ا.ک.ر.م.ی



گاهی اوقات آدم با احادیثی رو برو می شود که تنش به لرزه در می آید و از آن طرف با کسانی مواجه می شویم که انگار هیچ وقت بوی این احادیث به مشامشان نرسیده؛ به گونه ای که در ظاهر اعمالشان که می نگریم، می بینیم که مرتب در حال انجام برخی عبادات هستند و پیوسته به فکر امور اخروی می باشند ولی غافل از این که در باطن اعمالشان در واقع تمام این کارها را برای رسیدن به مناصب دنیوی انجام می دهند. اما این گونه افراد باید متوجه باشند که رسول گرامی اسلام صلی الله علیه وآله فرموده ای درباره این گونه آدم ها دارند که این نکته مهم را به همه ما گوشزد می کند که همواره مراقب اعمال و نیاتمان باشیم و خدای ناکرده کاری نکنیم که حتی از این که بوی بهشت به مشاممان برسد محروم شویم و چه بد محرومیتی که حتی احتمال آن باعث می شود که ذهنمان درگیر شود و سعی کنیم که بیشتر اهل مراعات باشیم:

"ریح‌ الجنّة یوجد من مسیرة خمسمائة عام و لا یجدها من طلب‌ الدّنیا بعمل الآخرة؛

بوی بهشت از پانصد سال راه به مشام می رسد و کسی که دنیا را با عمل آخرتی طلب کند بوی آن را نمی شنود".

 

 

کلیدواژه ها: پیامبر. دنیا. آخرت. بهشت.

 

 

------------------------------------

پی نوشت ها:

1. برگرفته از: نهج الفصاحة، ابوالقاسم پاینده، ج ۱، ص ۵۰۵، حدیث ۱۶۷۸.





نوع مطلب : معارف اسلامی، 
برچسب ها : پیامبر. دنیا. آخرت. بهشت.،
لینک های مرتبط :

 


زبان یکی از اعضای بسیار کوچک بدن انسان است، ولی همین عضو کوچک می تواند نقش موثری در نشان دادن شخصیت آدمی داشته باشد؛ به گونه ای که گاهی شناخت صحیح آدم ها متوقف بر صحبت کردن آن هاست و با چرخاندن زبان در دهان و تکلم می توان پی برد که چه میزان آن فرد شخصیت مثبت دارد و به چه میزان شخصیت منفی دارد. همچنان که مولای متقیان امیر المومنین علیه السلام در این باره فرموده است:

"تَكَلّموا تُعرَفوا ؛ فإنّ المَرءَ مَخبوءٌ تَحتَ لِسانِهِ.

خن گویید تا شناخته شوید؛ زیرا آدمى در زیر زبان خود، پنهان است.[1]

 

 

کلیدواژه ها: امیر المومنین. زبان. شخصیت.

 

 

----------------------------------

پی نوشت ها:

1. برگرفته از: حکمت ۳۹۲ نهج البلاغه.






نوع مطلب : معارف اسلامی، 
برچسب ها : امیر المومنین. زبان. شخصیت.،
لینک های مرتبط :

 

از حضرت امام صادق علیه السلام منقول است که در روزگار حضرت موسی علی نبینا و آله و علیه السلام شخصی مرتکب زنا با یک زن شده بود و هنگامی که به خانه خود بازگشت با کمال تعحب با صحنه زشتی مواجه شد؛ یعنی زنش را در حال زنا با مردی یافت. سپس نزد حضرت موسی علیه السلام از آن مرد شکایت کرد. در همین حال جبرئیل بر آن حضرت نازل شد و پیمی را از جانب حق تعالی برای او آورد؛ بدین مضمون که هر کسی به ناموس دیگران نظر بد داشته باشد و تجاوز کند، یکی از آثارش در این دنیا این است که به ناموس خود او نیز تجاوز خواهد شد. لذا حضرت موسی علیه السلام به آن دو امر فرمود که اگر می خواهید ناموستان محفوظ بماند، پس عفت پیشه کنید.[1]

درسی که از این واقعه می توانیم بگیریم این است که انسان مؤمن هرگز نباید به ناموس دیگران به چشم حرام بنگرد؛ چرا که قطعا دوست ندارد که خدای ناکرده روزی کسی به ناموسش نظر بد داشته باشد.

 

 

کلیدواژه ها: امام صادق. حضرت موسی. عفت. زنا.


 


----------------------------

پی نوشت ها:

1. فروع کافی،‌ج ۵، ص ۵۵۳.





نوع مطلب : معارف اسلامی، 
برچسب ها : امام صادق. حضرت موسی. عفت. زنا.،
لینک های مرتبط :
یکشنبه 8 اسفند 1395 :: نویسنده : سید حسین ا.ک.ر.م.ی

 

شاید در اطراف خودتان با خانوادههایی مواجه شده باشید که زن خانواده دارای اخلاق پرخاشگرانه است و از این موضوع منزجر شده باشید و به فکر چاره افتاده باشید که چطور میتوان به این خانوادهها کمک کرد. همانطور که همۀ شما میدانید معمولا پرخاشگری در خانه در بیشتر مواقع منشأ عاطفی دارد و کسانی که با کمبود محبت شدید از سوی همسر خود مواجه هستند بیشتر مبتلا به اینگونه مسائل هستند. من میخوااهم این واقعیت را با استناد به کلامی از مولای متقیان امیر المؤمنین علیه السلام به شما ثابت کنم و علاوه بر آن، این نکته را گوشزد کنم که اسلام برای مسائل و معظلات خانوادگی هم برنامه و  راهکار برای ارائه دارد:

امیر المؤمنین علیه السلام:

«همیشه با همسرت مدارا کن و با او به نیکی معاشرت نما تا زندگیت با صفا شود».[1]

 

 

کلیدواژهها: همسر. محبت. پرخاشگری.

 

 

----------------------------------------

پینوشتها:

1. محمدبن الحسن الحر العاملی، وسائل الشیعه، ج ۲٠، پیشین، باب جمله من آداب عشرة النساء، ص ۱۶۹، حدیث۳.

 





نوع مطلب : معارف اسلامی، 
برچسب ها : همسر. محبت. پرخاشگری.،
لینک های مرتبط :


مقدمه

منظور از شناخت خدا از راه آیات و نشانههای او، این است که با واسطۀ محسوسات خدا را بشناسیم، نه این که مستقیماً بخواهیم از راه حس پی به وجود خدا ببریم؛ چرا که شناخت غیر محسوسات مستقیماً از راه حس میسّر نیست. مثل این که با متصاعد شدن دود از لولۀ بخاری بدون این که به بدنۀ بخاری دست بزنیم، پیمی‌بریم که بخاری روشن و گرم است.[1] برای شناخت خداوند از طریق آیات و نشانه‌ها باید به این نکته توجه داشته باشیم که هر پدیدهای در اطراف ما و از جمله خود ما که مخلوق خدا هستیم، می‌تواند ما را به سوی جلوه‌ای از صفات الهی سوق دهد. به طور کلی این روش به دو صورت متصور است: یکی از طریق مطالعۀ آیات آفاقی و دیگری از راه تدبّر در آیات انفسی.

راه اول، شناخت خداوند از طریق نشانه‌های او در طبیعت و آفرینش آسمانها و زمین و جهان پیرامون خود است که از شگفتیها و نظم حاکم بر جهان مادی، میتوان ماورای آن را شناخت؛ همچنان که خداوند متعال در قرآن کریم می‌فرماید:

﴿إِنَّ فی‏ خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّیْلِ وَ النَّهارِ وَ الْفُلْكِ الَّتی‏ تَجْری فِی الْبَحْرِ بِما یَنْفَعُ النَّاسَ وَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّماءِ مِنْ ماءٍ فَأَحْیا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها وَ بَثَّ فیها مِنْ كُلِّ دابَّةٍ وَ تَصْریفِ الرِّیاحِ وَ السَّحابِ الْمُسَخَّرِ بَیْنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ لَآیاتٍ لِقَوْمٍ یَعْقِلُونَ.[2]

در آفرینش آسمانها و زمین و آمد و شد شب و روز و كشتیهایى كه در دریا به سود مردم در حركتند و آبى كه خداوند از آسمان نازل كرده و با آن زمین را پس از مرگ، زنده نموده و انواع جنبندگان را در آن گسترده و (همچنین) در تغییر مسیر بادها و ابرهایى كه میان زمین و آسمان مسخرند، نشانههایى است (از ذات پاک خدا و یگانگى او) براى مردمى كه عقل دارند و مىاندیشند.

موارد متعدد دیگری را در قرآن میتوان یافت که دعوت به کار گیری عقل و تدبّر در هستی شده است؛ تا جایی که تنها خردمندان به عنوان اهل نجات معرفی شدهاند.[3]

در روش دوم، انسان  از طریق نشانه‌ها و شگفتی‌های روحی و جسمی که خداوند متعال در وجودش به ودیعه گذاشته و با تأمل در نقص و نیاز خود، به سوی بر طرف کنندۀ این نقص‌ها پی می‌برد و با اندیشه در چگونگی خلقت مادی و معنوی خود و تفاوت گویش‌ها و و لهجه‌ها، تکلّم و ایجاد ارتباط با دیگران و بیدار شدن از خواب و بسیاری از آیاتی که در این زمینه نازل شده، به سوی حکمت و علم بیکران الهی رهنمون می‌شویم[4] و حتی در احادیث مشهوری آمده که میان خودشناسی با خداشناسی پیوند عمیقی وجود دارد:

«من عرف نفسه فقد عرف ربه»[5]

بنابراین اندیشیدن در آیات آفاقی و انفسی، به نوبۀ خود می‌تواند انسان را از تسلط و چیرگی امور ظاهری و دنیوی برهاند و او را به معرفت حق تعالی برساند.

 

 

 

کلیدواژه‌ها: معرفت. تفکر. آیات.

 

 


-------------------------------------------

پینوشتها:

1. مبانی خداشناسی، محمد محمدی ری‌شهری، ص 79.

2. بقره/ 164.

3. آل عمران/ 198 ـ 195.

4. روم/ 22_ انعام/ 60_ بلد/ 8.

5. بحار الأنوار، علامه مجلسی، ط دارالاحیاء التراث، ج 2، ص 32، ح 22.





نوع مطلب : معارف اسلامی، 
برچسب ها : معرفت. تفکر. آیات.،
لینک های مرتبط :
جمعه 6 اسفند 1395 :: نویسنده : سید حسین ا.ک.ر.م.ی


راه فطرت را به چند دلیل میتوانیم به عنوان بهترین و مطمئنترین راه شناخت خداوند متعال عنوان کنیم؛ بدین بیان که این راه با مقدمات ساده و بدون پیچیدگیهای علمی و فنی، برای عموم مردم قابل درک است و به طور مستقیم ما را به سوی خداوند متعال هدایت میکند؛ به گونهای که اگر با تأمّل و تفکّر همراه شود، هر آدمى به مقتضاى خلقت و ساختمان اصلى و روحى خود، خدا را با قلب خود و بدون این که نیازى به كتاب و تحصیل علوم مقدماتى داشته باشد مىشناسد، تا آنجا که اولیاء الهی یکی از شیوههایی که برای شناساندن خدا به مردم استفاده میکردند، دعوت به شناخت فطری بوده است؛ همچنان که در حدیثی آمده که شخصی خدمت امام صادق(علیه السلام) عرض کرد: خدا را به من آن چنان معرفی کن که گویی او را می بینم،‌حضرت از او سؤال کرد: آیا تا به حال از طریق دریا مسافرت کرده‌ای؟ گفت: آری. گفتند: اتفاق افتاده است که کشتی در دریا بشکند؟ گفت: بلی، اتفاقاً در سفری چنین قضیّه ای واقع شد. گفتند: به جایی رسیدی که امیدت از همه چیز قطع شود و خود را مُشرف به مرگ ببینی؟ گفت: بلی چنین شد. گفتند: در آن حال امیدی به نجات داشتی؟ گفت: آری. گفتند: در آن جا که وسیله ای برای نجات تو وجود نداشت، برای چه کسی امیدوار بودی؟ آن شخص متوجه شد که در آن حال گویا دل او با کسی ارتباط داشته، در حدّی که گویی او را می دیده است. این همان حالتی است که گفتیم گاهی به اضطرار توجه انسان از همه قطع می شود و آن حالت به انسان روی می دهد که رابطه قلبی خود با خدا را در می یابد.[1]

در قرآن كریم نیز آیات بسیارى این واقعیت را مورد توجه قرار میدهند که به نمونهای از آن اشاره میکنم:

﴿فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّینِ حَنِیفاً فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِى فَطَرَ النَّاسَ عَلَیْها لا تَبْدِیلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذلِكَ الدِّینُ الْقَیِّمُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا یَعْلَمُونَ.[2]

روى خود را متوجه آیین خالص پروردگار كن این فطرتى است كه خداوند انسانها را بر آن آفریده، دگرگونى در آفرینش خدا نیست این است آیین استوار؛ ولى اكثر مردم نمى دانند.

این آیه خداشناسى را به عنوان امری فطرى و عاملى براى معرفت خداوند برای انسانها معرفى مى كند؛ به گونهای که هرچند که گاهی به علّت زنگارهای قلب و تعلقات دنیایى بر روی آن غبار غفلت نشسته باشد ولى در شرایط بحرانى دوباره نور توحید در جانهای انسانها دمیده میشود؛ همانند آن شخصی که بر كشتى سوار شده و با دیدن موجهاى خروشان، تمام وجودش متوجه خدا و دینی میشود که حنیف و به دور از انحرافات و گمراهیها است و مطابق فطرت و طبیعت انسانی است که هیچگاه قابل تغییر نیست. بنابراین همواره یك نقطۀ نورانى در دل و قلب انسان وجود دارد كه خط ارتباطى او با جهان ما وراى طبیعت و نزدیكترین راه به سوى خدا است كه از آن به فطرت تعبیر مى شود.[3]


 

کلیدواژهها: خدا شناسی. قرآن. فطرت.

 




 

---------------------------------------

پینوشتها:

1. آیت الله مصباح یزدی،‌ معارف قرآن (خداشناسی_ جهانشناسی_ انسان شناسی)، ص 29، به نقل از توحید صدوق، ص 231.

2. روم/ 30.

3. تفسیر نمونه، مكارم شیرازى، ج ۱۶، ص ۳۴۱.





نوع مطلب : معارف اسلامی، 
برچسب ها : خدا شناسی. قرآن. فطرت.،
لینک های مرتبط :
پنجشنبه 5 اسفند 1395 :: نویسنده : سید حسین ا.ک.ر.م.ی


انگیزه‌های درونی و عقلی‌ای وجود دارد که هر  انسان آزاده‌ای را به این سمت می‌کشاند که به دنبال شناخت خداوند متعال برود. حس سپاسگزاری یا وجوب شکر منعم و دفع ضرر احتمالی را میتوان از دلایلی برشمرد که هر انسانی را به تفکّر راجع به آفرینندۀ هستی و نعمتهایی که از آن بهرهمند است وا می‌دارد؛ چرا که حسّ سپازگزاری به ما فرمان میدهد به دنبال شناخت کسی برویم که نعمتی را به ما ارزانی داشته تا از او سپاسگزاری کنیم و حق او را ادا کنیم.  همچنین این احتمال وجود دارد که در اثر بیتفاوتی نسبت به مبدأ و غایت آفرینش، ممکن است دچار ضرر و خسران اخروی شویم.[1]

 


 


کلیدواژهها: شناخت خداوند. شکر. ضرر.

 

 



----------------------------------

پینوشتها:

1. توحید و صفات الهی: درسنامۀ کلام تخصصی، علی الله بداشتی، ص 36 _ مبدأ شناسی، سید محمد شفیعی مازندرانی، ص 25.

 





نوع مطلب : معارف اسلامی، 
برچسب ها : شناخت خداوند. شکر. ضرر.،
لینک های مرتبط :
چهارشنبه 4 اسفند 1395 :: نویسنده : سید حسین ا.ک.ر.م.ی



برخی اوقات با نمازگزارانی مواجه می شویم که نماز را از روی رفع تکلیف می خوانند و به سادگی از کنار آداب و مستحبات نماز می گذرند؛ به گونه ای که حتی گاهی باعث سبک شمرده شدن نماز می شوند. اما من می خواهم روایتی را در این باره مورد توجه طالبان معرفت قرار بدهم که دل هر انسان پاک سیرتی را منقلب می کند و نشان می دهد که واقعا چقدر حق نماز را به جا می آوریم:

"حق نماز، این است كه بدانى راه یافتن به درگاه خداوند عزّ و جلّ است و تو در حال نماز در پیشگاه خداى عزّ و جلّ ایستاده اى؛ چون این را دانستى، چنان بایستى كه یک بنده ذلیل، كوچک، مشتاق، ترسان، امیدوار، خائف، بیچاره، ملتمس در پیشگاه بزرگی مى ایستند؛ به گونه ای که با آرامش و وقار او را بزرگ مى دارد. آنگاه، با قلب خود به نماز رو كنى، و آن را با حدود و حقوق آن، به پاى دارى.

این روایت کاملا گویای ابعاد ظاهری و باطنی نماز است که انسان های مومن همواره تلاش می کنند تا بتوانند گوشه ای از این حقوق را به جا بیاورند و با قلب و جان خود درک کنند.[1]

 

 


کلیدواژه ها: خدا. نماز. حق.

 

 


پی نوشت ها:

1. گلچین صدوق (گزیده من لا یحضره الفقیه)، ج ۱، ص: ۱۰۶





نوع مطلب : معارف اسلامی، 
برچسب ها : خدا. نماز. حق.،
لینک های مرتبط :
سه شنبه 3 اسفند 1395 :: نویسنده : سید حسین ا.ک.ر.م.ی


 

هیچ معرفتی به اندازۀ شناخت خداوند متعال در تکامل انسان و رفع نیازهای او نقش ندارد و انسان تا خدا را نشناسد، شناختش نسبت به هستی ناقص و ناتمام است؛ زیرا معلول را بدون علت و مخلوق را بدون خالق شناخته است.[1] به همین جهت است که امیر المؤمنین (علیه السلام) در این باره فرموده است:

«معرفة الله أعلی المعارف.[2]

شناخت خداوند سبحان برترین شناخت‌ها است»

علاوه بر نقش خداشناسی در تکامل فرد، نقش آن در سالم‌سازی جامعه و جلوگیری از ظلم و فساد را نمی‌توان انکار کرد؛ چرا که عدم شناخت خداوند به معنای گرایش به مادی‌گرایی و بی‌هدف بودن جهان است و در نتیجه در این جامعه، ظلم و عدل دارای جایگاه یکسانی خواهد بود.[3]







کلیدواژه‌ها: معرفت. خدا. ضرورت.










-----------------------------------------------------------------------------------
پی‌نوشت‌ها:


[1]. مبانی خداشناسی، محمد محمدی ری‌شهری، ص 7.

[2]. غرر الحکم، دار الکتاب الاسلامی، ص 712.

[3]. مبانی خداشناسی، محمد محمدی ری‌شهری، ص 14 – 12.












نوع مطلب : معارف اسلامی، 
برچسب ها : معرفت. خدا. ضرورت.،
لینک های مرتبط :

 

شاید همه شما در گوشه و کنار و مجالس مختلف، از اوضاع بعد از رحلت پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه وآله و وضعیت دخترش که در زبان آن حضرت، پاره تن و جگر گوشه اش نامیده می شد، شنیده باشید. اما من حدیثی را درباره وصف حال این بانوی اسلام که محبت او تعیین کننده مرز میان دشمنان و دوستان رسول گرامی اسلام صلی الله علیه وآله است، برایتان از زبان یکی از همسران آن حضرت به نام ام سلمه بیان می کنم تا جای هیچ شبهه ای باقی نماند.‌ در یکی از روزها ام سلمه براى عیادت حضرت فاطمه علیها السلام آمد و از آن حضرت سوال کرد که ای دختر رسول خدا! شب و روزت چگونه سپری می شود؟ حضرت فاطمه سلام الله علیها در پاسخش فرمود:

"اَصْبَحْتُ بَیْنَ كَمَدٍ وَكَرْبٍ، فُقِدَ النَّبِىُّ

وَظُلِمَ الْوَصِىُّ، هُتِكَ وَاللّه ِ حِجابُهُ...

شب را به صبح آوردم در حالى كه تاریكى غم و اندوه مرا فراگرفته است. پیامبر از دست رفت و وصى او مظلوم واقع شد. حَریم و حرمت پیامبر شكسته شد".

نکته ای که از این روایت بر می آید می تواند راه را برای کسانی که جویای مذهب حق هستند روشن کند.

 

 

کلیدواژه ها: پیامبر. حضرت فاطمه. ام سلمه. غم و اندوه.

 

 

 

-------------------------------------

پی نوشت ها:

1. مناقب آل ابی طالب، ج ۲، ۲۰۵.





نوع مطلب : معارف اسلامی، 
برچسب ها : پیامبر. حضرت فاطمه. ام سلمه. غم و اندوه.،
لینک های مرتبط :


 

 

در طول تاریخ فقیهان کامل همواره ستون خیمه اسلام بوده اند و عمر با برکت خود را صرف دفاع از آرمان های اسلام و نشر حقایق دین نموده اند. ابان بن تغلب از شاگردان امام باقر علیه السلام در این باره نقل می کند که روزی در حضور امام باقر (علیه السلام) بودم که شخصی سوالی را مطرح کرد که آن حضرت در پاسخ او فرمود که چنین مطالبی را به فقیهان نسبت نده؛ چرا که فقیه کامل هرگز دارای چنین صفاتی نیست. سپس ویژگی های یک فقیه کامل و واقعی را چنین بر می شمارد:

«إن الفقیه حق الفقیه: الزاهد فی الدنیا، الراغب فی الآخرة، المتمسّک  بسنة النبی (صلی الله علیه وآله)؛

فقیه کامل کسی است که: زاهد در دنیا و شیفته آخرت و چنگ زننده به سنت پیامبر (صلی الله علیه وآله) باشد».


 

کلیدواژها: امام باقر. فقیه. ویژگی.

 

 

-----------------------------------------------------

پینوشتها:

1. اصول کافی،  باب الأخذ بالسنة و شواهد الکتاب، ج ۱، ص ۷۰، ح ۸.

 





نوع مطلب : معارف اسلامی، 
برچسب ها : امام باقر. فقیه. ویژگی.،
لینک های مرتبط :
شنبه 30 بهمن 1395 :: نویسنده : سید حسین ا.ک.ر.م.ی


شاید برخی خیال کنند کسانی که اهل گریه و ناله هستند همگی آدم های افسرده و غمگینی هستند، ولی من با احادیثی از امامان معصوم علیهم السلام برخورد کردم که با کمال تعجب خلاف این را می رساند؛ بدین گونه که گریه از روی خشیت الهی را مایه رحمت خدا معرفی می کنند و حتی بالعکس، اشک نریختن را یکی از علامت های سنگدلی و شقاومت دانسته اند:

"البُكاءُ مِن خَشیَةِ اللّه مِفتاحُ الرَّحمةِ

گریستن از ترس خدا كلید رحمت است"[1].

"مِن عَلاماتِ الشَّقاءِ جُمودُ العَینِ.

از نشانه‏ هاى شقاوت و بدبختى خشكیدگى چشم است".[2]

بنابراین هیچ گاه نباید از ظاهر حال افراد قضاوت کنیم؛ چرا که هر گریه ای نشانه غم و اندوه نیست، بلکه ممکن است کسی که از خوف خدا در دل شب گریه می کند حال خوش تری نسبت به دیگران داشته باشد.

 

 

کلیدواژه ها: گریه. رحمت. شقاوت.

 

 

-------------------------------------------- 

پی نوشت ها:

1. عیون الحكم و المواعظ (للیثی) ؛ ص۶۲

۲. کافی (ط-الاسلامیه)، ج ۲، ص ۲۹۰، ح ۶.






نوع مطلب : معارف اسلامی، 
برچسب ها : گریه. رحمت. شقاوت.،
لینک های مرتبط :
جمعه 29 بهمن 1395 :: نویسنده : سید حسین ا.ک.ر.م.ی


خیلی از مردم را شاید دیده باشید که مدام برای خود و رونق زندگی خود و اهل و خویشانشان دعا می کنند ولی دریغ از یک دعای خیر برای مردم بینوای دیگر. من در این نوشته به نقل واقعه ای از تاریخ اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام اکتفا می کنم و خوانندگان را به تامل بیشتر در احادیثی که سفارش کرده اند که دعا در حق دیگران را به دعا برای خود مقدم داریم تا به این واسطه دعای برای خودمان نیز زودتر مستجاب شود؟ دعوت می کنم. به عنوان نمونه عرض می کنم که روزی بانوی بزرگوار اسلام حضرت زهرا (سلام الله علیها) مشغول دعا کردن برای همسایگان و سایر مردم بودند که حضرت امام حسن (علیه السلام) سوال کرد که از چه روی براى همسایگان ودیگران دعا مى كنى و براى خود دعا نمى كنى؟ حضرت فاطمه سلام الله علیها در پاسخ فرمودند: "اول همسایه، سپس خانه خود"

بنابراین وقتی این بزرگواران این اندازه به دعا در حق مردم بیچاره و گرفتاری همسایگان دعا می کردند، آیا ما نباید از آنان الگو بگیرم و رفتارشان را در زندگی خود سرمشق قرار بدهیم .

 


 

کلیدواژه ها: حضرت فاطمه. دعا. اولویت.

 

 

 -----------------------------

پی نوشت ها:

1. برگرفته از: علل الشرائع، ج ۱،ص۱۸۳.





نوع مطلب : معارف اسلامی، 
برچسب ها : حضرت فاطمه. دعا. اولویت.،
لینک های مرتبط :



در دور و بر خود حتما با کودکانی روبرو شدیم که از داشتن نعمت پدر یا مادر یا هر دوی آن ها محروم هستند. در این نوشته شما را با حدیثی از امام صادق علیه السلام آشنا می کنم که در آن راجع به گریه یتیم و آرام کردن او و یتیم نوازی سخنی را می گویند که اهمیت بسیار بالای آن را می رساند:[1]

"هنگامى كه طفل یتیمى بگرید، عرش الهى به لرزه در مى آید و خداوند تبارک و تعالى مى فرماید: این كیست كه بنده مرا كه در خردسالى پدر و مادرش را از او گرفته ام، به گریه آورده است؟ قسم به عزت و جلال خودم، هر بنده مؤمنى كه او را آرام كند، بهشت بر او واجب است."

علاوه بر این، آیاتی از قرآن هم این موضوع را مورد توجه قرار داده و بی توجهی به یتیمان را یکی از عواملی دانسته که می تواند حتی موجب جهنمی شدن انسان شود.[2] 


 

کلیدواژه ها: امام صادق. یتیم. قرآن.

 

 

----------------------------------------------

پی نوشت ها:

1. من لایحضره الفقیه، ح ۵۷۳، ج ۱، ص ۱۸۸- گلچین صدوق (گزیده من لا یحضره الفقیه)، ج ۱، ص ۱۳۸.

2. فجر/ 17.





نوع مطلب : معارف اسلامی، 
برچسب ها : امام صادق. یتیم. قرآن.،
لینک های مرتبط :

پرسش

آیا دیدن پیامبر در خواب با دیدن او در بیداری تفاوتی دارد؟

 

 

پاسخ

برای پاسخ به این سوال، ترجیح می دهم به واقعه ای حقیقی از تاریخ پیامبر بزرگوار اسلام صلی الله علیه وآله اشاره کنم که راجع به محمد بن علاء یکی از صحابی پیامبر اسلام صلی الله علیه وآله است که روزی وارد شهر مدینه شد و گرسنگی بر او فشار آورده بود و پول هم نداشت که با آن غذایی تهیه کند. سپس به سوی مرقد پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله) رهسپار شد و در اثر شدت گرسنگی ناچار شد به آن حضرت تضرع کند و عباراتی زا با این مضمون بر زبانش جاری کرد:

ای رسول خدا به خدمت شما آمدم، در حالی كه جز خدا هیج کسی نمی داند که تا چه حد فقر و گرسنگی بر من غلبه کرده و امشب را مهمان تو هستم.

سپس خوابش گرفت و کم کم به خواب رفت و در عالم رویا، رسول خدا را دید كه به او قرص نانی تعارف می‌كند که نصف آن را می خورد و در همین حال ناگهان از خواب بیدار می شود و با تعجب نصف دیگر نان را در دستش می بیند.

محمد بن علاء می‌گوید: با این مطلب صدق گفتار پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم كه فرموده بود «هر كس مرا در خواب ببیند، واقعا مرا دیده است؛ زیرا شیطان به شكل من در نمی آید» برایم آشکار شد. آن گاه صدایی به گوشم رسید كه می‌گفت: ای محمد! هیچ كسی قبرم را زیارت نمی كند، مگر این كه گناهش بخشوده و شفاعتم فردای قیامت نصیبش خواهد گردید.[1]

 



کلیدواژه ها: پیامبر. محمد بن علاء. خواب.

 



......................................................................................................................

پی نوشت ها:

1. برگرفته از: الغدیر، ج ۹، ص ۱۸۹.





نوع مطلب : معارف اسلامی، 
برچسب ها : پیامبر. محمد بن علاء. خواب.،
لینک های مرتبط :


( کل صفحات : 12 )    1   2   3   4   5   6   7   ...   
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :